Można bawić się aksonometrią, przestrzenią. Wyobraźnia ożywia wtedy ściany, wykręca je, obraca.

Obcując z kartką papieru tworzymy świat wyobraźni nigdzie indziej nieistniejący.
Powstaje intymny świat – tylko nasz.

Tam mamy wzruszenia i lęki tylko nasze.
Czasem mamy jeszcze zdziwienie innych.

Naiwność szkicu, brak treści, nadmierna kumulacja ogromnej ilości pomysłów - to wszystko nie przeszkadza w tworzeniu nowej rzeczywistości.

Na tej kartce papieru powstaje przestrzeń na którą możemy bez ograniczeń wpływać.